LA ZIMINADDA DI DUMINICHINU
Cant'è bonu e sauriddu
Lu ziminu di viddédda
Cun finócciu e rabanella
Vinu niéddu e trullallá
Pa' pudéttiru magná
No vi vóni denti boni
Puru senza masthiggá
Ti ni magni un carrattoni
Candu pìgliu a fini chédda la chiddadda
Andu drittu in pressa a lu marcaddu
Che un maccu disizendi lu ziminu
Cun rabanella, finócciu e umbé di vinu
Immizzaddu, fundari e rignoni
Firaddizzu, ciaggari cu lu córi
Primma latti, randuri e ipiena
Canna curu, parasangu cu la isghuèna
M'ha mandaddu a ciamá
Mé mugliéri a lu vindióru
Acchì mi vurìa dà
Umbè di basgi, li di cunsóru
L'aggiu daddu la ripóstha
Di andà innorammara
Acchì abìa chi fa
Cun un piattu di fába
Maradetta chissa santa grabigliadda
Mi n'ha magnaddu tutta canta la chiddadda
Mé mugliéri, in casa arriniggadda
Cun mé' sózzara, ch'é fea, avvirinadda
"bruttu maccu, abburrissiddu, disdiciaddu,
senza dinà e imbriaggu séi turraddu.
Arrunchendi e andendi muru muru.
Ma da dumani magni juru juru"
.
Abá chi l'ai iviridda e altariadda
Jà la pìgli la bedda iscuzzuradda
Però Juannica è sempri innamuradda
Di lu "suibettu" di Dominichinu
Jà v'era la luna piena e parìa junta l'óra,
attizza fóggu Juannica e li fazi una cassóra.
Nessun commento:
Posta un commento